به گزارش روابط عمومی بنیاد ملی پویانمایی، در متن کامل یادداشت این تهیهکننده آمده است:
در روزهایی که بار دیگر جنگی به ایران تحمیل شده است، معنای دفاع از سرزمین بیش از هر زمان دیگری برای ما روشن شده است. امروز رزمندگان ایران با از خودگذشتگی در برابر دشمن ایستادهاند تا امنیت و آینده این سرزمین حفظ شود. آرامش شهرها و خانههای ما حاصل ایستادگی مردان و زنانی است که جان خود را برای دفاع از ایران در معرض خطر قرار دادهاند.
در کنار این رشادتها، خبرهایی نیز منتشر شد که قلب هر انسانی را به درد میآورد؛ کودکانی که باید در کلاس درس، حیاط مدرسه و میان رؤیاهای کودکانهشان زندگی میکردند، در حملات وحشیانه دشمن جان خود را از دست دادند. دانشآموزانی که تنها جرمشان زندگی در سرزمین خود بود. فقدان این کودکان بیگناه زخمی عمیق بر وجدان هر جامعهای است؛ زخمی که نباید در گذر زمان به فراموشی سپرده شود.
اما جنگ تنها در میدان نبرد رخ نمیدهد. جنگ در حافظه یک ملت نیز ادامه پیدا میکند. آنچه از چنین روزهایی در تاریخ باقی میماند، فقط صدای انفجارها نیست؛ بلکه روایتهایی است که از این روزها برای آینده ساخته میشود.
در چنین شرایطی ما، به عنوان اعضای خانواده بزرگ انیمیشن ایران، مسئولیتی فراتر از سکوت داریم. ابزار ما اسلحه نیست، اما قدرتی دارد که میتواند سالها و حتی نسلها بعد در ذهن و قلب مردم باقی بماند: قدرت داستان و تصویر.
انیمیشن فقط یک هنر یا صنعت سرگرمی نیست؛ انیمیشن حافظه تصویری یک ملت است. بسیاری از نسلهای آینده آنچه امروز بر این سرزمین گذشته است را نه از گزارشهای خبری، بلکه از داستانها و تصویرهایی خواهند شناخت که هنرمندان خلق میکنند.
اگر ما روایت رشادت مدافعان ایران، رنج خانوادهها و مظلومیت کودکانی را که بیگناه قربانی شدند روایت نکنیم، دیگران روایتهای خود را جایگزین خواهند کرد؛ روایتهایی که شاید هیچ نسبتی با حقیقت این سرزمین و مردمش نداشته باشد.
به عنوان تهیهکننده سینمای انیمیشن ایران و مدیر کارخانه صنایع سرگرمی مهوا، باور دارم امروز مسئولیت فرهنگی ما سنگینتر از همیشه است. ما باید روایتهایی صادقانه، انسانی و ماندگار خلق کنیم؛ روایتهایی که فداکاری مدافعان این سرزمین و یاد کودکانی را که در این حملات جان خود را از دست دادند برای نسلهای آینده زنده نگه دارد.
کار ما شاید در سکوت استودیوها، پشت میزهای طراحی و در دل فرآیندهای خلاقانه شکل بگیرد، اما نتیجه آن میتواند سالها بعد در ذهن و حافظه نسلهای آینده زندگی کند.
ایران در طول تاریخ خود بارها با آزمونهای سخت روبهرو شده و هر بار با ایستادگی مردمش از آن عبور کرده است. این بار نیز خواهد گذشت. اما آنچه از این روزها در حافظه تاریخ باقی خواهد ماند، یاد فداکاری کسانی است که از ایران دفاع کردند و یاد کودکانی که بیگناه قربانی خشونت شدند.
وظیفه ما این است که اجازه ندهیم این حقیقت در گذر زمان فراموش شود؛
زیرا آینده، ایران امروز را از خلال روایتها و تصویرهایی خواهد شناخت که ما امروز میسازیم.
