️به گزارش روابط عمومی بنیاد ملی پویانمایی، در متن کامل یادداشت او آمده است:
️با نام دوست و یاد دوست داران دوست؛هفتاد روز از آخرین جنگ میدانی میگذرد. هفتاد روز پر از حادثه و شگفتی. اتفاقاتی که زبان بند میآورد و ذوق قلم را کور میکند.
چه میشود گفت؟ و از چه میشود گفت؟ از زشتی جنگ؟ از زیبایی مقاومت؟ از شدت سیاهی جنایتکارانی که دختربچه ها را پشت میز مدرسه میکشند؟ از جلوههای باشکوه وحدت و شعور و شجاعت مردم؟ از چه بگوییم مایی که مخاطبمان این همه را زیست می کند...
️مایی که انگار تماشاچی هستیم یکی از شگفتترین صحنههای حماسی ساخته شده به کارگردانی خدای عالم را... چنان آراسته و عیان، که نگاه و جان مخاطب داخلی و خارجی را پر کرده. حالا از آن ور آبها، آدمها چشم کشیدهاند به ایران و ایرانی و در این مواجههی خیر و شر مطلق، دنبال نشانههای پیروزی روشناییاند انگار. ترامپ و لشکرکشیش او را تخطئه میکنند و ایرانیها را میستایند و شیعگی را کشف میکنند.
از انیمیشن و نقشش تا بخواهم بگویم، گروههایی آمدند و نشان دادند... که چه میتواند بکند و میکند. ساختند و تاختند و فتح کردند میدان رسانهها را جوانهای ایرانی، بی ادعا و بیجلب حمایت و بی نق و ناله. دمشان گرم!
مردم را خدا مبعوث کرد، چنان که آن رهبر شهید وعده فرموده بود. همهشان هم هنرمند از کار درآمدند. جنس هنرهایشان اگرچه فرق میکرد اما همگی، در اوج ظاهر شدند و خیره کننده بودند... و هستند.
اما در نهایت و ناظر به پویانمایی، میتوانم این نکته را بگویم که: جدا از ایران و موقعیت ژئوپولتیکیش، و نوع آرایش قدرتهای دنیا در چند قرن گذشته، و اتفاقات تاریخ معاصرمان که همه و همه حکایت از دوام سایه جنگ و جنگ افروزی بر سر ما دارد، انگار جنگ، سرشت این جهان است!... و بیگانه ماندن با آن و انکار و گریز از آن نجاتبخش نیست.
️از واقعیت نمیشود و نباید فرار کرد بلکه باید برای آن آماده بود. باید جنگاور بود. و اگر جنگاوری به روحیه غالب تبدیل شد البته که میدان جنگ، همیشه خاکریز و پشت لانچر و دست به موشک نیست فقط. اتمسفر زندگیست که اتمسفر میدان جنگ است، پس به همان ترتیب، هدف و آرمان روشن می خواهد، امید به تحقق هدف میخواهد، تلاش شبانه روزی برای رسیدن و پیروز شدن میخواهد، صبر و تدبیر و اندیشه میخواهد... ایمان میخواهد.
️و البته که هنر و هنرمند عرصهی پویانمایی شاید با این نگاه بتواند متفاوتتر و موثرتر عمل کند... و مخاطبش را، که بیشتر وقتها کودک و نوجوان و نسل آینده ساز است، برای این جنگاوری آماده کند... که برای پیروزی، برای آرامش و برای امید، باید جنگاور بود.
لازمه این معنا پرداختن به حماسهست و تعریف کردن داستانهای قهرمانی ست. چه قهرمانهای واقعی برآمده از تاریخ و چه قهرمانهای افسانهای برخاسته از ادبیات و اسطوره. قهرمانهایی که نه به مدد بخت و اقبال، که به لطف تلاش و کوشش و تحمل سختیها به اهدافشان میرسند و در زندگی نه فقط به خود که به مصالح جامعهشان میاندیشند و زندگی را نه در خوردن و خوابیدن و بهرهمندی، که در رشد انسانی و تحصیل آرمان میبینند.
و لازمهش پرداختن به تاریخ است تاریخی که اگر ندانیم ناگزیر از تکرار لحظه های تلخ آن میشویم و به جای پیش رفت عقبگردها را تجربه می کنیم. و لازمهش نمایش دادن امید است و اعتماد به نفس. و لازمه ش شناساندن ایران و ایرانی است به ایرانی و جهان.
کار زیاد است و زمان مناسب.. و پویانمایی بستر لازم و کافی برای تحقق بسیاری از این اهداف. به امید این که با شناخت درست ظرفیتهای این رسانه قدرتمند و با ترتیب دادن صحیح اهداف و برنامه ها، گام و جهشی بزرگ به سوی فردای بهتر ایران و جهان برداریم ان شالله.
